Faktori koji utječu na površinsku napetost i međufaznu napetost

1. Uobičajeni faktori
Temperatura
Kako temperatura raste, molekularno termalno kretanje se intenzivira, slabeći međumolekularne sile.
Viša temperatura → Niža površinska/međufazna napetost.
Priroda dvije faze
Jače intermolekularne sile (vodikove veze, polaritet) dovode do veće napetosti.
Veća razlika u svojstvima između dvije faze → veća međufazna napetost.
Pritisak
Za sisteme tečnost-gas: povećanje pritiska blago smanjuje površinsku napetost.
Za sisteme tečnost-tečnost ili tečnost-čvrsto stanje: pritisak ima zanemarljiv efekat.
2. Faktori specifični za površinsku napetost (tečnost–plin)
Svojstva tečnosti
Polarne tečnosti (voda, alkoholi) > nepolarne tečnosti (ulja, ugljovodonici).
Sastav gasne{0}}faze
Organska para u vazduhu smanjuje površinsku napetost; čist vazduh daje stabilnije vrednosti.
3. Faktori specifični za međufaznu napetost (tečnost–tečnost / tečnost–čvrsta materija)
Razlika polariteta između dvije faze
Veća razlika polariteta → veća međufazna napetost.
Surfaktanti i aditivi
Dodavanje površinski aktivnih tvari uzrokuje naglo smanjenje međufazne napetosti, često do ultra{0}}niskih vrijednosti.
Otopljene tvari, soli, elektroliti
Dodavanje soli u vodu blago povećava površinsku napetost.
Alkoholi, ketoni i organska jedinjenja smanjuju površinsku/međupovršinsku napetost.
Interfejs tekućina-čvrsto
Veća površinska energija čvrste materije → veća međufazna napetost.
Hrapavost površine, modifikacija i premaz također utječu na međufaznu napetost.